Το Ταξίδι

Έτοιμοι να απογειωθούμε; Μόνο που σ' αυτό το ταξίδι δεν θα χρησιμοποιήσουμε κανένα μεταφορικό μέσον. Ούτε αυτοκίνητο, ούτε αεροπλάνο, ούτε μηχανή ή πατίνι. Α, θυμηθείτε να βγάλετε ακόμη και τα παπούτσια, έτσι για να νοιώθετε πιο άνετα. Το μόνο που είναι απαραίτητο είναι η ζώνη ασφαλείας. Ο όρος αυτός είναι απαράβατος, δεν θα γίνει καμιά παραχώρηση σε κανέναν.

Ξεχάστε αυτά που ξέρατε, όπως για παράδειγμα, στην Ελλάδα είμαστε, δεν ισχύει αυτό για όλους, εγώ έχω κάνει ασφάλεια και όλα τα συναφή. Δεν υπάρχει ασφαλιστική εταιρεία όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά ούτε και σε άλλη χώρα αυτού του πλανήτη που να αναλαμβάνει να καλύψει τέτοιου είδους κινδύνους. Αν δε, κάνετε το λάθος να απευθυνθείτε στον κατά τα άλλα αξιότιμο ασφαλιστή σας- κατάλληλα εκπαιδευμένο για να χαμογελά ακόμη και όταν ακούει τα πιο παράλογα πράγματα, δημόσιες σχέσεις γαρ- μάλλον θα σας κοιτάξει απορημένος θα ξύσει αμήχανος ότι βρίσκει βολικό εκείνη την ώρα και θα σας απαντήσει αόριστα εκτός και αν είναι κακός πωλητής ή βαριέται αφόρητα και είναι κάθετα αρνητικός στην απαίτηση σας.

Υπάρχει, βέβαια, και μια τρίτη περίπτωση, να γίνετε αιτία να ανακαλύψουν οι ασφαλιστικές εταιρίες μια νέα πηγή εσόδων και να προσπαθήσουν κατά την αγαπημένη τους τακτική να κωδικοποιήσουν αυτή τη νέα υπηρεσία που ίσως, μελλοντικά θα παρέχουν. Αν και πολύ δύσκολα θα το καταφέρουν μια και μιλάμε για μια πορεία στο «γνωστό άγνωστο». Γι' αυτό, λοιπόν, είναι απαραίτητη η ζώνη ασφαλείας.

Το άγνωστο πάντα αποτελεί ένα κίνδυνο. Έτσι, τουλάχιστον, μας υπαγορεύει το βασικό μας ένστικτο, αυτό το γνωστό ένστικτο της επιβίωσης μόνο που κάποιοι που γίνονται ολοένα και περισσότεροι, καθώς ο χρόνος κυλά, αρνούνται να υποταχτούν σε αυτά που κελεύει. Αποφασίζουν να εξερευνήσουν μικρές, αρχικά, περιοχές του αγνώστου που τελικά ανακαλύπτουν ότι δεν είναι και τόσο άγνωστο, αλλά, όλο και πιο συχνά τους θυμίζει κάτι που στη συνέχεια της πορείας καθώς ξεπηδούν οι μνήμες ή οι αποθηκευμένες πληροφορίες, δεν είναι και τελικά τόσο άγνωστο.

Οπότε αναρωτιέται κανείς αν αυτό το περίφημο ένστικτο είναι υπαρκτό και βάσιμο ή απλά αποτελεί μια καλοστημένη μηχανή, παγίδα, μύθο, αυταπάτη, όργανο καταστολής κλπ που καθιερώθηκε και χρησιμοποιήθηκε - η αλήθεια είναι, με μεγάλη επιτυχία - από τα πρώιμα στάδια της ανθρώπινης εξέλιξης.

Αμέσως μετά γεννώνται το επόμενα ερωτήματα, που, ποιός, γιατί. Πρώτες οργανωμένες κοινωνικές ομάδες, Ιερατεία, Κυβερνώντες, Άρχουσα τάξη, ανάγκες ελέγχου, προσαρμογής, ομαδοποίησης ή μηχανισμοί αυτοπροστασίας. Σαφέστατα, όσο υπάρχει προσωπική ταύτιση και δράση σύμφωνα με τις αξίες που αποδέχεται η ομάδα, κοινωνία, Έθνος, δεν υπάρχει ατομική διαφοροποίηση, δεν υπάρχει λοιπόν πηγή εντάσεων και συγκρούσεων. Όμως, οι περιορισμοί που επιβάλλονται τελικά εμποδίζουν την ικανοποίηση βασικών ανθρώπινων αναγκών, ευνουχίζεται κατά κάποιον τρόπο το άτομο.

Περιορίζεται ο αυθορμητισμός, η αναζήτηση της ατομικότητας, η εξερευνητική διάθεση, ο ενθουσιασμός και η αγάπη για ζωή και δράση. Τι έχουμε, λοιπόν, μπροστά μας; Κάτι που αναγνωρίζουμε, μας μοιάζει, άρα μπορούμε να διαχειριστούμε ότι προκύψει, είναι προβλέψιμο, εύκολο να το χειριστεί κανείς, δεν υπάρχει λόγος να το φοβόμαστε. Μια ιδέα - ερμηνεία που είναι ή δεν είναι αληθινή.

Ας το κρίνει ο καθένας μόνος του χωρίς βοηθητικά ή ερμηνευτικά λεξικά, χωρίς να απευθυνθεί σε βαθυστόχαστους αναλυτές και πνευματικούς δασκάλους. Ας ρωτήσει, απλά, τον εαυτό του και εκείνος θα του δώσει απάντηση, μια και υποτίθεται όλοι είμαστε εν ενεργεία «κατ' εικόναν και ομοίωσιν». Όποιος, λοιπόν, ανήκει στην κατηγορία των αναιδών που τολμούν να ζουν, να ρωτούν, να ερωτεύονται ας βάλουν τις ζώνες ασφαλείας κι ας απογειωθούμε όλοι μαζί σ' ένα ταξίδι με άγνωστο - γνωστό προορισμό. Οι υπόλοιποι, ας παραμείνουν απλοί θεατές - στην καλύτερη περίπτωση-, επικριτές ή και πολέμιοι - καλοδεχούμενοι και σαν αντίπαλοι- υπάρχει χώρος για όλους σ' αυτό το πλανήτη.

Αν προτιμάτε πάλι, ας φορέσουμε στολή, μάσκα και αναπνευστήρα και ας επιχειρήσουμε μια κατάδυση στο σωρό των σκουπιδιών που μας κατακλύζει. Ιδέες, συστήματα, προϊόντα, υπηρεσίες. Κάπου στο βάθος υπάρχει ένας ανεκτίμητος θησαυρός. Ας ανακαλύψει ο καθένας το δικό του θησαυρό, αρκεί να βεβαιωθεί πριν τον ανασύρει στο φως, ότι δεν είναι κάλπικος, ότι δεν θα μετατραπεί σε κάρβουνο. Να βεβαιωθεί, λοιπόν, ότι θα φιλήσει το σωστό βάτραχο, ναι αυτόν που θα μετατραπεί σε μαγευτικό πρίγκηπα, και όχι κάποιον άλλον.

Αν είστε έτοιμοι ξεκινάμε. Μια ακόμη ειδοποίηση. Κλείστε τα μάτια, τα αυτιά. Να χαθούν για λίγο οι εικόνες και ήχοι που βάρβαρα έχουν κατακυριεύσει κάθε ίνα του κορμιού μας. Όλα όσα δεν επιλέξαμε, όλα όσα επιτρέψαμε να επιλέξουν κάποιοι άλλοι για μας. Προσδεθείτε, απογειωνόμαστε. Συγνώμη, λάθος. Υπάρχει και μια τελευταία προειδοποίηση, αν στη διάρκεια του ταξιδιού μετανιώσετε ή κουραστείτε, θυμηθείτε ότι δεν υπάρχουν στάσεις, είναι πτήση nonstop. Ρωτήστε τον εαυτό σας αν πραγματικά επιθυμεί αυτό το ταξίδι. Σίγουρα στο τέλος του θα θυμίζετε περισσότερο εσάς και όχι κάποια αντανάκλαση του.

Προγραμματισμός και Άλλα Παραμύθια

Το παράδοξο σ' αυτό το ταξίδι είναι ότι δεν θα ξεκινήσουμε με κατεύθυνση προς τα εμπρός, αλλά αντίθετα θα στραφούμε προς τα πίσω. Όχι δεν θα είναι απλά μια επιστροφή και μια θεώρηση των όσων έχουν συμβεί, έτσι για να έχουμε καλές δικαιολογίες για τον εαυτό μας. Είναι μια επιστροφή για να σβήσουμε ότι δεν μας ταιριάζει, ότι δεν μας εκπροσωπεί. Μόνο μ' αυτό το τρόπο θα μείνει κενός διαθέσιμος χώρος, για να γίνουν οι νέες καταγραφές στα τμήματα εκείνα του εγκεφάλου μας, που θα μας επιτρέψουν να ξεκινήσουμε το ουσιαστικό ταξίδι. Σκοπός του ταξιδιού μας να συναντήσουμε κάποιο πολύ παλιό γνώριμο. Προσωρινά λησμονημένο και αποκομμένο - αλλά όχι και χαμένο για πάντα, και που δεν είναι παρά εμείς, ο εαυτός μας.

Θυμηθείτε πόσες φορές σας έχουν πει πως είσαστε, τι αισθάνεστε, τι είναι καλό για σας και ακόμα πόσες περισσότερες φορές σας έχουν πει πόσο λάθος είστε, πόσο ανόητοι, πόσο αδέξιοι. Πόσες φορές δεν ακούσατε κάντο έτσι γιατί έτσι γίνεται γιατί έτσι πρέπει και πάντα με τελικό επίλογο τι εκείνοι θα έκαναν αν ήταν στη θέση σας. Μόνο που δεν είναι. Μπορούν λοιπόν εκ του ασφαλούς να δίνουν συμβουλές να χαίρονται ότι είναι πιο έξυπνοι πιο σοφοί πιο σπουδαίοι αν μη τι άλλο στα δικά τους τα μάτια και τελικά πιο τυχεροί που δεν είναι όλα αυτά τα άσχημα που κατά τη γνώμη τους είστε, αλλά δεν είναι οι ίδιοι.

Με τέτοιες κρίσεις αυτοθαυμασμού, πως είστε σίγουροι ότι αυτό που λένε ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Αλήθεια πως υιοθετείτε με τόση ευκολία ότι σας λένε. Ναι σίγουρα οι άλλοι είναι μέτρο σύγκρισης, ναι σίγουρα είναι ο καθρέφτης που μπορούμε να δούμε το είδωλο μας και να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε την εικόνα μας. Καμμία αντίρρηση, σκεφθήκατε ποτέ ότι υπάρχουν και φθαρμένοι από το χρόνο καθρέπτες, χρωματιστοί και κακής ποιότητας και σε λάθος θέση και με λάθος φωτισμό και στο τέλος-τέλος και παραμορφωτικοί καθρέπτες, ναι γι' αυτούς που έχουν στα τσίρκα και γελάνε τα παιδιά και εμείς οι μεγαλύτεροι που έχουμε ένα παιδί μέσα μας και το ξεχάσαμε ή δεν το πολυλογαριάζουμε και δεν του αφήνουμε χώρο να σταθεί, δεν το αφήνουμε να εκφρασθεί.

Αυτό το παιδί είναι που έχουμε χρέος στον εαυτό μας να υπερασπίσουμε από κακόβουλες και μη κρίσεις και συμβουλές εκ του ασφαλούς με τη σφραγίδα της αυτοχρισθείσας αυθεντίας του καθενός τρίτου. Αυτό το παιδί που έχει κακοποιηθεί βάναυσα σε πνευματικό και συναισθηματικό επίπεδο από την πρώτη στιγμή της γέννησης του αν και η σημερινή Ιατρική πάει λίγο πιο πίσω για την ακρίβεια τόσο πίσω που φτάνει στη στιγμή της σύλληψης και δεν έχει και άδικο για όσα λέει. Σκεφθείτε το και αποφασίστε ελεύθερα χωρίς φόβο και πάθος. Σκεφθείτε πόσα από όσα νομίζουμε ότι είμαστε, αναφέρονται σε καταγραφές στον εγκέφαλο μας που έχουν πραγματοποιηθεί σε αυτές τις χρονικές στιγμές χωρίς να μας ζητήσουν την άδεια για να μη μιλήσω για τις περιπτώσεις που έχουν χρησιμοποιήσει όλη τη «τέχνη» τους προκειμένου να το πετύχουν.

ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ ή ΟΧΙ, ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ, ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΙ, ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ

Demetra Togka